Marutta–Indra Rivalry and Bṛhaspati’s Priestly Refusal (मरुत्तेन्द्रस्पर्धा—बृहस्पतेः पौरोहित्यनिश्चयः)
बृहस्पते मरुत्तस्य मा सम कार्षी: कथंचन । दैवं कर्माथ पित्र्यं वा कर्तासि मम चेत् प्रियम्,“बृहस्पतिजी! यदि आप मेरा प्रिय करना चाहते हैं तो राजा मरुत्तका यज्ञ तथा श्राद्धकर्म किसी तरह न कराइयेगा
Bṛhaspate Maruttasya mā sma kārṣīḥ kathaṃcana | daivaṃ karmātha pitryaṃ vā kartāsi mama cet priyam ||
«အို ဗြဟ္စပတိ၊ မည်သို့သောအခြေအနေမျိုးတွင်မဆို မရုတ္တမင်း၏ ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို မဆောင်ရွက်ပါနှင့်။ နတ်တို့အတွက် အပူဇော်ကర్మဖြစ်စေ၊ ဘိုးဘွားတို့အတွက် ရှရာဒ္ဓကర్మဖြစ်စေ မလုပ်ပါနှင့်။ ငါနှစ်သက်သောအရာကို လုပ်လိုပါက သူ၏ ယဇ်နှင့် ရှရာဒ္ဓတွင် ပူရိုဟိတ်အဖြစ် မဝင်ပါနှင့်»။
व्यास उवाच
Ritual power must be governed by dharma and discernment: even a great priest should refrain from officiating rites when a higher moral or spiritual concern is invoked by a sage’s counsel.
Vyāsa directly instructs Bṛhaspati not to serve as the officiant for King Marutta’s religious performances—whether divine sacrifices or ancestral śrāddha—framing the request as a test of regard and obedience to Vyāsa’s wish.