Shloka 126
Sāttvika-vṛtta-kathana (Brahmā on the Conduct of Sattva) — Chapter 38
ऊर्ध्वस्रोतस इत्येते देवा वैकारिका: स्मृता: । सत्त्वगुणसम्पन्न महात्मा स्वर्गवासी देवताओंकी भाँति ईशित्व
Ūrdhvasrotasa ity ete devā vaikārikāḥ smṛtāḥ | sattvaguṇasampannaḥ mahātmā svargavāsī devatāvat īśitva-vaśitva-laghimādi mānasikāḥ siddhīḥ prāpnoti | sa ūrdhvasrotaḥ vaikāriko deva iti manyate |
ဝါယုက ပြောသည်– «‘အထက်သို့စီးဆင်းသူ’ ဟု ခေါ်ကြသူတို့ကို ဝိုင်ကာရိက (Vaikārika) ဒေဝတားများဟု မှတ်တမ်းတင်ထားကြသည်။ သတ္တဝဂုဏ် (sattva-guṇa) ပြည့်စုံ၍ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်သော မဟာအတ္တမန်သည် ဒေဝတားတို့ကဲ့သို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စိဒ္ဓိများ—အုပ်စိုးနိုင်ခြင်း (īśitva)၊ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း (vaśitva)၊ ပေါ့ပါးခြင်း (laghimā) စသည်—ကို ရရှိသည်။ ထိုသူကို Ūrdhvasrotas ဟူ၍လည်း၊ ဝိုင်ကာရိက ဒေဝတားဟူ၍လည်း သတ်မှတ်ကြသည်။»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse links spiritual refinement (dominance of sattva) with an ‘upward’ inner orientation, describing how such purity and clarity are traditionally said to culminate in divine-like mental powers (siddhis) and a higher mode of existence.
Vāyu is explaining a doctrinal classification: beings who are ‘ūrdhvasrotas’ are identified with the Vaikārika class of gods, and he describes the qualities and attainments associated with them—especially sattva and the acquisition of mental siddhis.