Shloka 1
Adhyāya 33: Brāhmaṇa-Upadeśa on Buddhi, Āśrama-Forms, and Inner Freedom
अपना बा | अड-४#-रू-+ > मा गृधः कस्य स्विद्धनम् । (ईशावास्योपनिषद् १) त्रयस्त्रिंशो5 ध्याय: ब्राह्मणका पत्नीके प्रति अपने ज्ञाननिष्ठ स्वरूपका परिचय देना ब्राह्मण उवाच नाहं तथा भीरु चरामि लोके यथा त्वं मां तर्जयसे स्वबुद्ध्या विप्रो$स्मि मुक्तो5स्मि वनेचरो5स्मि गृहस्थधर्मा व्रतवांस्तथास्मि
brāhmaṇa uvāca | nāhaṃ tathā bhīru carāmi loke yathā tvaṃ māṃ tarjayase svabuddhyā | vipro'smi mukto'smi vanecaro'smi gṛhasthadharmā vratavāṃs tathāsmi ||
ဗြာဟ္မဏက ဆို၏— «အို ကြောက်လန့်လွယ်သူမ၊ သင်၏အယူအဆဖြင့် ငါ့ကို ဆူပူတရားစီရင်သကဲ့သို့ ငါသည် ဤလောက၌ မလှုပ်ရှားမနေထိုင်။ လူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အတ္တဟုစွဲကပ်သော သာမန်အကျင့်အတိုင်း ငါမကျင့်။ ငါသည် ဗြာဟ္မဏဖြစ်၏; လွတ်မြောက်သူဖြစ်၏; တောနေသူဖြစ်၏; သို့ရာတွင် အိမ်ထောင်ရှင်၏ သီလနှင့် ဝတ်ပြုသစ္စာ၏ ဘဝကိုလည်း ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်၏»။
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The Brahmin asserts inner freedom: one should not judge spiritual status by external appearance or social role. A knower can embody disciplined duty (vrata, gṛhastha-dharma) while remaining inwardly unattached and liberated.
In a dialogue with his wife, who is scolding him based on her assumptions, the Brahmin replies that her judgment is mistaken. He describes himself as simultaneously a Brahmin, liberated, forest-dwelling ascetic, and an upholder of household discipline—indicating a teaching on inner realization beyond outward labels.