Shloka 24
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
एतदेवेदृशं पुण्यमरण्यं ब्राह्मणा विदु: । विदित्वा चानुतिष्ठ त्ति क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिता
etad evedṛśaṃ puṇyam araṇyaṃ brāhmaṇā viduḥ | viditvā cānutiṣṭhanti kṣetrajñenānudarśitāḥ ||
ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဤသို့သော သန့်ရှင်းသော တောကိုပင် ကုသိုလ်တောဟု သိကြသည်။ ထို့ကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ က္ෂೇತ್ರဇ္ဉ (ကွင်းကို သိသူ၊ အတ္တ) ၏ အညွှန်းပြမှုဖြင့် အမှန်တရားကို မြင်သိလာသူတို့သည် စည်းကမ်းသတ်မှတ်သော လေ့ကျင့်မှု၌ ဝင်ရောက်ကာ အတွင်းထိန်းချုပ်မှုနှင့် အခြားသော साधနာတို့ကို ကျင့်သုံးကြသည်။
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Holiness is not merely a location but a realized understanding: when guided by a true knower of the Self (kṣetrajña), one should translate insight into disciplined practice—inner restraint and sustained spiritual observance.
A Brahmin speaker describes a sacred forest known to the learned and explains that those awakened by instruction from a realized teacher undertake the appropriate spiritual disciplines there, treating the forest as a setting for self-cultivation.