Shloka 28
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
अनेनैव प्रकारेण प्रगृहीतं पुरातनै: । पूर्णाहुतिभिरापूर्णास्त्रिभि: पूर्यन्ति तेजसा
anenaiva prakāreṇa pragṛhītaṃ purātanaiḥ | pūrṇāhutibhir āpūrṇās tribhiḥ pūryanti tejasā ||
ဝါယုဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– «ဤပုံစံအတိုင်းပင် ရှေးအရိယသီလရှင်တို့သည် ဝေဒသရုတိအတိုင်း ပရာဏ (အသက်ရှူသက်ဝင်) စသည့် ရုပ်သဘောတို့ကို လက်ခံ၍ ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့ကြ၏။ ‘အာဟုတိ’ သုံးပါး—သိသူ၊ သိခြင်း၊ သိရမည့်အရာ—တို့ကြောင့် လောကအားလုံး ပြည့်စုံအောင် ပြည့်လျှံလာပြီး ထိုလောကတို့သည် အတ္တ၏ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပပြည့်ဝနေသည်»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents a Vedāntic-sacrificial metaphor: reality is understood through a triad—knower, knowledge, and knowable—likened to three oblations that ‘fill’ the worlds. Ultimately, the fullness and illumination of the worlds are grounded in ātman-like radiance (tejas), pointing to inner self-knowledge as the source of true completeness.
Vāyu-deva is instructing the listener by appealing to ancient ṛṣis and śruti-based tradition. He explains how earlier sages conceptualized principles like prāṇa and then elevates the discussion to a universal framework—knower/knowledge/knowable—describing how these principles pervade and complete all worlds with the Self’s light.