Shloka 11
Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
पजञ्चभूतगुणैहीनममूर्तिमदहेतुकम् । अगुणं गुणभोक्तारं यः पश्यति स मुच्यते
pañcabhūtaguṇair hīnam amūrtim adahetukam | aguṇaṁ guṇabhoktāraṁ yaḥ paśyati sa mucyate ||
ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်– ငါးပါးသော မဟာဘူတတို့မှ ပေါက်ဖွားသော ဂုဏ်သတ္တိများကင်း၍၊ ရုပ်မဲ့၊ ပစ္စည်းဆိုင်ရာ အကြောင်းမရှိသော်လည်း၊ မာယာနှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ဂုဏ်များကို ခံစားသူဟု ထင်ရှားလာသည်ကို အမှန်တကယ်မြင်သိသူသည် လွတ်မြောက်၏။
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Liberation comes from right vision: knowing the Self to be intrinsically formless and free from elemental qualities, while recognizing that its apparent enjoyment of guṇas is due to association with prakṛti/māyā. This discriminative knowledge dissolves identification with body-mind and ends bondage.
A brāhmaṇa speaker delivers a philosophical instruction within the Ashvamedhika Parva, emphasizing insight into the nature of the Self. The verse functions as a concise doctrinal point: the Self is beyond material attributes, yet seems to experience them—understanding this leads to release.