Shloka 153
धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानानुज्ञा | Permission for Dhṛtarāṣṭra’s Forest-Retirement
परस्परस्य सुह्दद: परस्परहिते रता: । 'सज्जनो! आप और कौरव चिरकालसे एक साथ रहते आये हैं। आप दोनों एक- दूसरेके सुहृद् हैं और दोनों सदा एक-दूसरेके हितमें तत्पर रहते हैं
parasparasya suhṛdaḥ parasparahite ratāḥ |
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြော၏— «သူတို့သည် အပြန်အလှန် ကောင်းကျိုးလိုလားသူများဖြစ်၍ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အကျိုးအတွက် အမြဲတမ်း ကြိုးပမ်းနေကြ၏။ ‘အို သာဓုကောင်းသူ၊ သင်နှင့် ကောရဝတို့သည် ရှည်လျားစွာ အတူနေထိုင်လာကြပြီ။ သင်တို့နှစ်ဖက်သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ မိတ်ဆွေကောင်းများဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးသည် အမြဲတမ်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် စိတ်အားထက်သန်နေကြ၏’»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds an ethical ideal: those bound by long association and kinship should act as mutual well-wishers (suhṛd), remaining intent on each other’s welfare rather than nurturing hostility.
Vaiśampāyana characterizes the relationship as one of mutual goodwill, framing an appeal (addressed to a ‘noble one’) that emphasizes long-standing cohabitation with the Kauravas and urges a stance of friendly concern for one another’s benefit.