Shloka 19
कुन्ती–व्याससंवादः
Kuntī–Vyāsa Dialogue on Durvāsā’s Boon and Karṇa’s Birth
यो यदिच्छति यावच्च तावत् स लभते नर: । शयनं भोजन यानं मणिरत्नमथो धनम्
yo yad icchati yāvac ca tāvat sa labhate naraḥ | śayanaṁ bhojanaṁ yānaṁ maṇiratnam atho dhanam ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– ထိုအချိန် ထိုနေရာ၌ လူတစ်ဦးသည် မည်သည့်အရာကို မည်မျှလိုချင်သနည်းဆိုသလို အတိအကျ ထိုပမာဏအတိုင်း ရရှိ하였다—အိပ်ရာ၊ အစားအစာ၊ ယာဉ်စီးနင်းမှု၊ မဏိရတနာနှင့် ဥစ္စာဓန။ ဤမြင်ကွင်းသည် အခွင့်အရေးနှင့် လိုအပ်ချက်တို့ကို အခက်အခဲမရှိ ဖြည့်ဆည်းပေးသည့် ပေါများသည့်ကာလတစ်ခုကို ဖော်ပြ하며၊ မှီခိုသူများနှင့် အကြီးအကဲတို့ကို စောင့်ရှောက်ထောက်ပံ့ရမည့် ဓမ္မတရား၏ အIdeal ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of dharmic provision: legitimate desires and needs are fulfilled in due measure, suggesting a social order where care, hospitality, and support—especially for dependents and elders—are ensured without deprivation.
Vaiśampāyana describes a setting of extraordinary abundance where people receive exactly what they wish for—beds, food, transport, jewels, and wealth—framing the broader episode of arranging comforts and offerings in the Ashramavāsika context.