Shloka 38
Vyāsa’s Boon-Offer and Dhṛtarāṣṭra’s Remorse in the Forest Assembly (आश्रमवासिक पर्व, अध्याय ३६)
न शोचिततव्यं राजेन्द्र स्वतः स पृथिवीपति:
na śocitatavyaṃ rājendra svataḥ sa pṛthivīpatiḥ
နာရဒက ပြောသည်—“မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဝမ်းနည်းမနေသင့်။ ထိုမြေပြင်၏ အရှင်သည် မိမိ၏ လမ်းကြောင်း (ကံနှင့် ကံကြမ္မာ) အတိုင်း အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၍ သင်၏ အပြစ်ကြောင့် မဟုတ်။”
नारद उवाच
Educational Q&A
Nārada teaches restraint in grief: when a ruler’s downfall arises from his own actions and the working of destiny, one should not be consumed by lamentation but remain steady in dharma and discern responsibility accurately.
Nārada addresses a king (rājendra) to console him, stating that the ‘lord of the earth’ in question met his end through his own agency; the listener is urged not to mourn as though personally culpable.