Shloka 103
Adhyāya 32: Tāpasānāṃ Darśanaṃ — Ascetics Seek to Identify the Pāṇḍavas
मुर्दे परमिकां प्राप्प नायों दुः:खमथात्यजन् । वहाँ आयी हुई स्त्रियाँ अपने पिताओं, भाइयों, पतियों और पुत्रोंसे मिलकर बहुत प्रसन्न हुईं। उनका सारा दुःख दूर हो गया
mūrddhe paramikāṃ prāpya nāyo duḥkham athātyajan | tatra āyī huī striyaḥ svapitr̥bhiḥ bhrātṛbhiḥ patibhiḥ putraiś ca militvā bahu prasannā babhūvuḥ | tāsāṃ sarvaṃ duḥkhaṃ dūraṃ jagāma |
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်—အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေကို ရောက်ရှိပြီးနောက် သူတို့သည် ဝမ်းနည်းမှုကို စွန့်ပစ်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရောက်လာသော မိန်းမတို့သည် မိမိတို့၏ ဖခင်များ၊ အစ်ကိုများ၊ ခင်ပွန်းများနှင့် သားများကို တွေ့ဆုံရာတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြပြီး၊ သူတို့၏ ဒုက္ခဝမ်းနည်းမှု အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the easing of suffering through reunion and the reknitting of family bonds, suggesting a dharmic movement from devastation toward consolation, reconciliation, and inner peace.
Women who have arrived meet their fathers, brothers, husbands, and sons; the joy of reunion removes their grief, while the narration also notes the attainment of a supreme state and the abandonment of sorrow.