Shloka 2
Āśramāgamanam — The Pāṇḍavas Arrive at Dhṛtarāṣṭra’s Hermitage
धृतराष्ट्रस्तु धर्मात्मा पाण्डवै: सहितस्तदा । शुचिरेकमना सार्धमृषिभिस्तैरुपाविशत्
dhṛtarāṣṭras tu dharmātmā pāṇḍavaiḥ sahitas tadā | śucir ekamanā sārdham ṛṣibhis tair upāviśat ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ဆို၏—ထိုအခါ ဓမ္မသဘောရှိသော ဓృతရာഷ്ടြသည် ပाण्डဝတို့နှင့်အတူ ရသီတို့နှင့် ပေါင်း၍ ထိုင်လေ၏—ကိုယ်စိတ် သန့်စင်၍ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်းထား၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် တောဝနေလူနေမှု၌ မင်းအာဏာမှ စည်းကမ်းတကျ ချုပ်တည်းခြင်းနှင့် ဓမ္မအပေါ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းသို့ လှည့်ပြောင်းသွားခြင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic inwardness: even a former king like Dhṛtarāṣṭra is portrayed as cultivating purity (śuci) and single-pointed composure (ekamanā) in the company of sages, suggesting that ethical renewal and self-restraint are central to the forest stage of life.
In the Āśramavāsika setting, Dhṛtarāṣṭra, accompanied by the Pāṇḍavas, sits down with the assembled ṛṣis. The action marks a formal, respectful participation in ascetic/ritual or counsel-oriented proceedings, emphasizing a shift from courtly life to contemplative forest discipline.