Shloka 28
नारदेन धृतराष्ट्रगतिवर्णनम् | Nārada’s Account of Dhṛtarāṣṭra’s Future Course
इति श्रीमहाभारते आश्रमवासिके पर्वणि आश्रमवासपर्वणि व्यासवाक्ये अष्टाविंशोडध्याय:
iti śrīmahābhārate āśramavāsike parvaṇi āśramavāsaparvaṇi vyāsavākye aṣṭāviṃśo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် «သီရိ မဟာဘာရတ» ၏ အာရှရမဝါသိက ပရဝအတွင်း—အထူးသဖြင့် တောအာရှရမ၌ နေထိုင်ခြင်းကို ဆိုသော အပိုင်း၌—ဗျာသ၏ သဒ္ဒါတော်မူချက်အဖြစ် တင်ပြထားသော အခန်း (၂၈) ပြီးဆုံး၏။ ဤအဆုံးသတ် ကော်လိုဖွန်သည် အခန်းပြီးဆုံးခြင်းကို မှတ်သားစေပြီး၊ ဇာတ်လမ်းကို စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် မင်းဘဝမှ တပသီဝင်္ကာသို့ ကူးပြောင်းခြင်းဟူသော သီလဓမ္မဘောင်အတွင်း တည်နေရာချထားသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement; its function is to frame the chapter within the Mahābhārata’s ethical arc—moving from worldly power toward the discipline of the forest-āśrama, where dharma is pursued through restraint, detachment, and reflection.
The narrative action pauses: the text formally closes the chapter, identifying its placement in the Āśramavāsika Parva and noting that the chapter is presented as part of Vyāsa’s discourse.