Shloka 8
अौर्ध्वदेहिक-श्राद्धे दानयज्ञविस्तारः | Expansion of the Aurdhvadehika Śrāddha and the Donation-Rite
पाण्डवाश्वैव ते सर्वे भूशं शोकपरायणा: । शोचन्तो मातरं वृद्धामूषुर्नातिचिरं पुरे
pāṇḍavāś caiva te sarve bhṛśaṃ śokaparāyaṇāḥ | śocanto mātaraṃ vṛddhām ūṣuḥ nāticiraṃ pure ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– ပाण्डဝတို့အားလုံးသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် လုံးဝစိတ်နှလုံးမငြိမ်ဘဲ သောကထဲတွင်သာ နစ်မြုပ်နေကြ၏။ အိုမင်းသော မိခင်အတွက် ငိုကြွေးပူဆွေးလျက် မြို့တွင်း၌ ကြာရှည်မနေနိုင်ကြတော့။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how even victorious heroes remain bound by human vulnerability: grief and filial concern. It implicitly points to the ethical weight of family responsibility and the impermanence of worldly stability after catastrophe.
Vaiśampāyana describes the Pāṇḍavas as deeply sorrowful; their anxiety and mourning for their aged mother becomes so consuming that they are unable to remain in the city for long.