Shloka 6
अौर्ध्वदेहिक-श्राद्धे दानयज्ञविस्तारः | Expansion of the Aurdhvadehika Śrāddha and the Donation-Rite
विदुर: किमवस्थकश्ष भ्रातु: शुश्रूषुरात्मवान् | स च गावल्गणिथर्थीमान् भर्तृपिण्डानुपालक:
viduraḥ kim-avasthakaś ca bhrātuḥ śuśrūṣur ātmavān | sa ca gāvalgaṇir arthīmān bhartṛ-piṇḍānupālakaḥ |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်၍ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော ဝိဒုရသည် အစ်ကို၏ အမှုတော်ကို အမြဲဆောင်ရွက်နေသူဖြစ်ရာ မည်သည့်အခြေအနေရှိမည်နည်း။ ထို့ပြင် မိမိသခင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းသိမ်းကာ ကာကွယ်ပေးနေသော ပညာရှိ စဉ္ဇယသည်လည်း မည်သို့ရှိမည်နည်း»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as steadfast service and responsible care: Vidura’s disciplined devotion to his brother and Sañjaya’s vigilant guardianship of his lord’s body exemplify ethical duty after the upheaval of war—sustaining relationships, protecting the vulnerable, and acting with self-control.
The narrator raises concerned questions about the present condition of Vidura and Sañjaya—two close attendants of Dhṛtarāṣṭra—emphasizing their roles: Vidura as the devoted brother-servant and Sañjaya as the wise caretaker who looks after his master’s physical well-being during the forest-dwelling phase of the elders.