Shloka 256
धृतराष्ट्र-सत्कारः तथा श्राद्ध-दाने नियमनम् | Honoring Dhṛtarāṣṭra and Regulating Śrāddha-Gifts
अकृत्वा ह्दि तत् पापं त॑ नृपं सोडन्ववर्तत । धृतराष्ट्रके पुत्रोंने उनके साथ जो कुछ बुराई की थी, उसे अपने हृदयमें स्थान न देकर वे युधिष्ठिर राजा धृतराष्ट्रकी सेवामें संलग्न रहते थे
akṛtvā hṛdi tat pāpaṃ taṃ nṛpaṃ so 'nuvartata | dhṛtarāṣṭrake putraiḥ saha yaḥ kaścid apakāraḥ kṛtaḥ, taṃ hṛdaye 'sthāpayitvā yudhiṣṭhiro rājā dhṛtarāṣṭrasya sevāyāṃ saṃlagno 'bhavat ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– ယုဓိဋ္ဌိရသည် ထိုမင်းနှင့် ဆက်စပ်သော အပြစ်အနာတရကို နှလုံးထဲ၌ မထားခဲ့။ ဓြတရာရှ္ဋြ၏ သားများက မိမိတို့အပေါ် ပြုခဲ့သော နာကျင်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ၊ သူသည် ဓြတရာရှ္ဋြကို လေးစားစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်မှု၌ ဆက်လက် တက်ကြွနေ၏။ ဤပိုဒ်သည် ယုဓိဋ္ဌိရ၏ သီလတရားဆိုင်ရာ ထိန်းချုပ်မှု—အမုန်းကို မမွေးမြူခြင်း—နှင့် ကြီးမြတ်သော အိုမင်းသူကို ပြုစုခြင်းအားဖြင့် ဓမ္မကို လိုက်နာသည့် သစ္စာတည်ကြည်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches inner discipline: do not let past injuries become a permanent ‘sin’ in the heart as resentment. Yudhiṣṭhira embodies dharma by choosing respectful service and self-control over bitterness, even toward those connected with great harm.
After the war, Yudhiṣṭhira continues to serve the blind elder-king Dhṛtarāṣṭra. Although Dhṛtarāṣṭra’s sons committed many wrongs against him and his family, Yudhiṣṭhira does not keep that grievance in his heart and remains engaged in Dhṛtarāṣṭra’s care.