Shloka 17
धृतराष्ट्र-सत्कारः तथा श्राद्ध-दाने नियमनम् | Honoring Dhṛtarāṣṭra and Regulating Śrāddha-Gifts
प्रियाण्येव तु कौरव्यो नाप्रियाणि कुरूद्गधह:
vaiśampāyana uvāca | priyāṇy eva tu kauravyo nāpriyāṇi kurūdgaḍhaḥ | viparītakaś ca me śatrur niyamyaś ca bhaven naraḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «ကောရဝ ယုဓိဋ္ဌိရသည် ဆုံးဖြတ်ချက်၌ တည်ကြည်ခိုင်မာ၍ နှစ်သက်ဖွယ်သော စကားကိုသာ ပြောကာ ကြမ်းတမ်းမနှစ်သက်ဖွယ် စကားကို မပြောလေ။ ငါ့အတွက် စည်းကမ်းနှင့် ဓမ္မလမ်းစဉ်ကို ဆန့်ကျင်သူသည် ရန်သူဖြစ်၏; သို့သော် စည်းကမ်းအောက်၌ နာခံလိုက်နာသူကို မိတ်ဆွေဟု သတ်မှတ်ရမည်» ဟု ဆို၏။ (ထို့ကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် ကရုဏာရှိသော ယုဓိဋ္ဌိရသည် မိမိညီအစ်ကိုများနှင့် မန္တ្រីများအား ဓြတရာෂ္ဌရကို ဂုဏ်ပြုသင့်သူဟု သဘောထားစေကာ၊ သူ၏ အမိန့်ကို နာခံခြင်းကို သစ္စာတရား၏ အမှတ်အသားဟု သင်ကြားလေသည်။)
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler should cultivate disciplined speech—favoring what is beneficial and agreeable over harshness—and maintain social order by defining loyalty as obedience to rightful authority; deliberate contrariness becomes a breach of dharma and is treated as enmity.
Vaiśampāyana describes Yudhiṣṭhira’s gentle, principled governance: he instructs his circle that honoring and obeying the elder Dhṛtarāṣṭra is a duty, and that those who oppose this discipline are to be regarded as adversaries liable to punishment.