Shloka 38
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
एवं कथाभिरन्वास्य धृतराष्ट्रं मनीषिण: । विप्रजग्मुर्यथाकामं ते सिद्धगतिमास्थिता:
evaṁ kathābhir anvāsya dhṛtarāṣṭraṁ manīṣiṇaḥ | viprajagmur yathākāmaṁ te siddhagatiṁ āsthitāḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်တော်မူသည်– «ဤသို့ ပညာရှိ မဟာရ္ဓိတို့သည် သင်ခန်းစာဆန်သော ပုံပြင်တရားများဖြင့် ဓြတရာෂ္ဋ္ရ ကို စိတ်သက်သာစေပြီးနောက်၊ စိဒ္ဓဂတိ—အောင်မြင်ပြီးပြည့်စုံသော လမ်းကြောင်း—ကို အားထားသူများအဖြစ်၊ မိမိတို့လိုသလို နေရာအသီးသီးသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wise counsel—especially in the form of dharmic narratives—can pacify sorrow and reorient a person toward steadiness and renunciation; the sages exemplify detachment by departing freely after fulfilling their compassionate duty.
After speaking consoling and instructive stories to Dhṛtarāṣṭra, the assembled sages, established in a perfected spiritual course (siddha-gati), leave and go their separate ways according to their own will.