Shloka 11
धृतराष्ट्रस्य युधिष्ठिरं प्रति व्यवहार-रक्षा-नियमनोपदेशः | Dhṛtarāṣṭra’s Instruction on Administration, Punishment, and Daily Governance
दिष्ट्या त्वद्य महाबाहो धृतराष्ट्र: प्रयाचते,इति श्रीमहाभारते आश्रमवासिके पर्वणि आश्रमवासपर्वणि एकादशो<ध्याय: ।।
dṛṣṭyā tv adya mahābāho dhṛtarāṣṭraḥ prayācate | vaiśampāyana uvāca ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «ကံကောင်းလှစွာဖြင့်၊ အို လက်တံကြီးသောသူ၊ ယနေ့ ဓೃತရာഷ്ടရသည် မိမိ၏ တောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြလာပြီ»။ ဤဝါကျသည် ဇာတ်လမ်းအတွင်း မျှော်လင့်ခြင်းသို့ လှည့်ကွေ့လာမှုကို ညွှန်ပြသည်။ ကြာရှည်သော ဒုက္ခနှင့် ဓမ္မဆိုင်ရာ ဖိစီးမှုများအပြီးတွင် အိုမင်းသော မင်း၏ “တောင်းဆိုခြင်း”—ခွင့်ပြုချက်၊ လမ်းညွှန်မှု သို့မဟုတ် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို ရှာဖွေခြင်း—သည် ထိန်းချုပ်မှု၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် တောဝင်ဘဝအဆင့်အတွက် သင့်လျော်သော ဓမ္မတရားအဆုံးသတ်သို့ ရွေ့လျားလာခြင်းကို ဖော်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A dharmic shift is implied: when an elder who has endured grief and responsibility chooses to ‘ask’ rather than command, it reflects humility, self-restraint, and readiness for the ethical transition toward vānaprastha (forest-dwelling) values—seeking counsel, permission, and reconciliation.
The narrator announces an auspicious development: Dhṛtarāṣṭra is about to make a formal request. This functions as a narrative hinge, preparing the listener for the next action or decision connected with withdrawal from courtly life and the moral settling of remaining duties.