Shloka 13
धृतराष्ट्रस्य सत्कारः — Dhṛtarāṣṭra Honored in the Post-war Court
श्यालो द्रोणस्य यश्चवासीद् दयितो ब्राह्मणो महान् | सच तस्मिन् महेष्वास: कृप: समभवत् तदा,द्रोणाचार्यके प्रिय साले महान् ब्राह्मण महा-धनुर्धर कृपाचार्य तो उन दिनों सदा धृतराष्ट्रके ही पास रहते थे
śyālo droṇasya yaś cāvāsīd dayito brāhmaṇo mahān | sa ca tasmin maheṣvāsaḥ kṛpaḥ samabhavat tadā ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်တော်မူသည်– ဒ್ರೋဏ၏ မောင်နှမတော် (အစ်မ/ညီမ၏ ခင်ပွန်း) ဖြစ်၍ သူအလွန်ချစ်ခင်သည့် ထင်ရှားသော ဗြာဟ္မဏကြီးမှာ မဟာဓနုर्धရ ကೃပ ဖြစ်၏။ ထိုကာလ၌ ကೃပ သည် ဓೃತရာଷ္ဌရ အနီး၌ပင် နေထိုင်လေ့ရှိ하였다။ ဤကဗျာသည် စစ်ဘေးကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တောင် မိသားစုဆက်နွယ်မှုနှင့် ယုံကြည်ရသော အကြံဉာဏ်တို့က နန်းတော်အတွင်း အရေးပါနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical role of trusted, learned elders in stabilizing a kingdom after catastrophe: kinship and Brahmin counsel (through Kṛpa) remain central to sustaining royal duty and continuity.
Vaiśampāyana identifies Kṛpa as Droṇa’s brother-in-law and a great archer, noting that he was present and residing near/with Dhṛtarāṣṭra during this period, indicating Kṛpa’s continued proximity to the Kuru court.