Shloka 70
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
एकनिश्चषयकार्याश्ष व्यचरन्त वनानि ते । आददाना: समुद्धृत्य मूलानि च फलानि च,उन सबके निश्चय और कार्य एक-से थे। वे फल-मूलका संग्रह करके उन्हें साथ लिये उस वनमें विचर रहे थे
ekanīścayakāryāś ca vyacaran vanāni te | ādadānāḥ samuddhṛtya mūlāni ca phalāni ca ||
ဘိဿမက ပြောသည်— သူတို့အားလုံး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် လုပ်ဆောင်မှုသည် တစ်သဘောတည်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တောတောင်များတွင် လှည့်လည်ကာ အမြစ်များကို တူးထုတ်၍ သစ်သီးများကို စုဆောင်းပြီး၊ ထိုရိုးရိုးပါးပါး စားစရာကို ကိုယ်နှင့်တကွ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined simplicity and unity of purpose: living on roots and fruits gathered from the forest, with firm resolve and coordinated conduct—an ethical model of restraint and non-excess.
Bhishma describes a group moving through the forest together, sharing the same determination and practical routine, collecting uprooted roots and fruits as their sustenance while they wander.