Shloka 55
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
वृषादार्थिऱवाच ऋषीणां गच्छ सप्तानामरुन्धत्यास्तथैव च । दासीभर्तुश्न दास्याश्न मनसा नाम धारय
bhīṣma uvāca | vṛṣādarthir uvāca: ṛṣīṇāṁ gaccha saptānām arundhatyās tathaiva ca | dāsī-bhartuś ca dāsyāś ca manasā nāma dhāraya ||
ဝೃṣādarthi က ပြောသည်—“ယာတုဓာနီ၊ ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာ၍ တောသို့ သွားလော့။ ထိုနေရာတွင် ရှင်ခုနစ်ပါးနှင့် အရုန္ဓတီ (Arundhatī) ထံသို့လည်း သွားလော့။ ထိုရှင်များ၏ အမည်များ၊ သူတို့၏ အမျိုးသမီးအမှုထမ်း၏ အမည်နှင့် ထိုအမှုထမ်း၏ ခင်ပွန်း၏ အမည်တို့ကို မေးမြန်း၍၊ အမည်တစ်ခုချင်းစီ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို စိတ်ထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားလော့။ အမည်တို့၏ အနက်ကို နားလည်ပြီးလျှင် သူတို့ကို သုတ်သင်လော့; ထို့နောက် မိမိလိုရာသို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလော့။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly warns that even sacred knowledge (such as the significance of revered names) can be perverted into an instrument of harm; dharma is not merely knowing meanings, but using knowledge with restraint and right intention.
A figure named Vṛṣādarthi instructs a female being (addressed in the Hindi gloss as a yātudhānī, i.e., a demoness/witch-like being) to go to the Seven Sages and Arundhatī, learn and retain their names (and meanings), and then kill them—an act presented as a dark, transgressive command within Bhīṣma’s narration.