Shloka 128
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये । अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या
jñātīnāṁ gṛhamadhyasthā saktūn attu dinakṣaye | abhogyā vīrasūrastu bisastainyaṁ karoti yā ||
ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ဆိုသည်– «ကြာတံအမျှင် (mṛṇāla/bisā) ကို ခိုးယူခဲ့သော မိန်းမသည် ဤအပြစ်ကို ခံရစေ– ဆွေမျိုးများနှင့် အိမ်အတွင်း နေထိုင်ရသော်လည်း အရှက်ကွဲအပျက်သဘောဖြင့် နေရမည်၊ နေ့ကုန်မှသာ စတ္တု (အခြောက်မှုန့်) ကို စားရမည်။ အညစ်အကြေးကပ်သဖြင့် ခင်ပွန်း၏ သာယာမှုအတွက် မသင့်တော်လာမည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏီဖြစ်သော်လည်း က္ଷတ္တရိယသဘောကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်း၍ စစ်သူရဲသဏ္ဍာန်ရှိသော သားကို မွေးဖွားရမည်»။
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
Even seemingly minor theft is treated as adharma that stains one’s social standing and domestic harmony; the verse presents moral causality through consequences affecting reputation, marital life, and offspring.
Viśvāmitra is enumerating the karmic/social penalties assigned to a woman who commits theft of lotus-stalk fibres (bisa/mṛṇāla), describing a life of household disgrace, meagre food, conjugal exclusion, and the birth of a fierce warrior-like son despite her brāhmaṇa status.