Shloka 114
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
अत्रि बोले--जो मृणालकी चोरी करता हो उसे गायको लात मारने, सूर्यकी ओर मुँह करके पेशाब करने और अनध्यायके समय अध्ययन करनेका पाप लगे ।।
Vasiṣṭha uvāca: anadhyāye paṭhel loke śunaḥ saḥ parikarṣatu | parivrāṭ kāmavṛttas tu bisastainyaṃ karoti yaḥ ||
ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—“စာမဖတ်ရသောအချိန်တွင် ဗေဒကို လေ့လာသူသည် လူအများအလယ်၌ ခွေးတို့က ဆွဲငင်သကဲ့သို့ အလွန်ပြင်းထန်သော အပြစ်ကို ခံရ၏။ ထို့ပြင် လှည့်လည်သွားလာသော သံဃာ/တပည့် (ပရိဗ္ရာဇက) ဖြစ်လျက် စိတ်လိုကာမလိုအတိုင်း ကာမနှင့်အလိုဆန္ဒအပေါ် မူတည်၍ နေထိုင်သူလည်း ‘ဘိသ’ (ကြာတံအမျှင်) ကို ခိုးယူသကဲ့သို့ အပြစ်ရှိ၏။”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
That dharma includes strict discipline in sacred learning and integrity in renunciation: studying the Veda at forbidden times (anadhyāya) and living as a desire-driven ‘renunciant’ are treated as serious moral violations, comparable to theft.
In Anuśāsana Parva’s didactic setting, Vasiṣṭha delivers a moral-legal judgment: he states the demerit attached to reciting during anadhyāya and condemns a wandering ascetic who behaves licentiously, declaring such conduct tantamount to stealing lotus-stalk fibres (bisa).