Shloka 36
प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
गणित: पज्चवीर्यश्रु आदित्यो रश्मिवांस्तथा । सप्तकृत् सोमवर्चाश्च विश्वकृत् कविरेव च
gaṇitaḥ pañcavīryaśru ādityo raśmivāṁs tathā | saptakṛt somavarcāś ca viśvakṛt kavir eva ca ||
ဘီရှ္မက မိန့်ကြားသည်– «သူကို ဂဏိတ (Gaṇita) ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ပဉ္စဝီရျရှြု (Pañcavīryaśru) လည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အာဒိတျ (Āditya) — တောက်ပသူ၊ နှင့် ရရှ္မိဝန် (Raśmivān) — ‘ရောင်ခြည်ပိုင်ရှင်’ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သပ္တကೃတ် (Saptakṛt)၊ သောမဝရ္စာ (Somavarcā) — ‘လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသူ’၊ ဝိශ්ဝကೃတ် (Viśvakṛt) — ‘အရာအားလုံးကို ဖန်တီးသူ’၊ နှင့် ကဝိ (Kavi) — ‘ပညာရှိမြင်တော်မူသူ’ ဟူ၍လည်း သိကြသည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse models devotional and ethical remembrance through nāma-saṅkīrtana: enumerating divine epithets that highlight radiance, creative power, and wisdom, encouraging reverence for the cosmic source that upholds order (dharma).
In Bhīṣma’s instruction, he recites a sequence of honorific names/epithets—solar, lunar, creative, and sage-like—functioning as a litany of praise within his broader discourse on righteous conduct and sacred observances.