Shloka 14
प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
दक्षिणाग्रास्ततो दर्भा विष्टरेषु निवेशिता: । पादयोश्वैव विप्राणां ये त्वन्नमुपभुञज्जते
dakṣiṇāgrās tato darbhā viṣṭareṣu niveśitāḥ | pādayoś caiva viprāṇāṃ ye tv annam upabhuñjate ||
ဘိဿမက ပြောသည်– ထို့နောက် သူသည် ထိပ်ဖျားများကို တောင်ဘက်သို့ ညွှန်ထားသော ဒರ್ಭ (ကုရှ) မြက်ကို ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ခင်းတင်하였다။ ထို့ပြင် ထမင်းစားမည့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ခြေထောက်အောက်တွင်လည်း ထိုတောင်ဘက်ညွှန် ကုရှမြက်ကို ထား၍၊ သေဆုံးသူတို့အတွက် ပူဇော်သည့် အလှူအတန်းတွင် သင့်တော်သကဲ့သို့ သန့်ရှင်းစွာနှင့် သတိပြုကာ အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်하였다။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes ritual propriety and mindful purity in ancestral offerings: even details like arranging south-pointed kuśa on seats and under the diners’ feet are part of dharma when honoring the departed through brāhmaṇa-feeding.
Bhishma describes the procedure of a śrāddha-like rite: the performer prepares the seating with darbha grass oriented southward and places it beneath the feet of the brāhmaṇas who will eat, marking the act as a carefully observed ancestral offering.