अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
जिन्होंने पुण्य तीर्थोमें गोता लगानेके लिये श्रम--प्रयत्न किया है
bhīṣma uvāca | ye puṇya-tīrtheṣu nimajjanārthaṃ śrama-prayatnaṃ kṛtavantaḥ, veda-mantroccāraṇa-pūrvakam anekān yajñān anuṣṭhāya avabhṛtha-snānaṃ kṛtavantaḥ; ye krodha-rahitāś cañcalatā-rahitāḥ kṣamāśīlā mano-nigrahavantaḥ jitendriyāḥ sarva-bhūta-hitaiṣiṇaś ca, tān eva brāhmaṇān śrāddhe nimantrayitavyān || eteṣu dattam akṣayyam ete vai paṅkti-pāvanāḥ | ime pare mahā-bhāgā vijñeyāḥ paṅkti-pāvanāḥ ||
ဘိဿမက မိန့်ကြားသည်– သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲ၌ ဖိတ်ခေါ်သင့်သူတို့မှာ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) များတွင် ရေချိုးရန် အပင်ပန်းခံ၍ ကြိုးစားခဲ့သူ၊ ဝေဒမန်တရားများကို ရွတ်ဆိုကာ ယဇ္ဉများစွာကို ကျင့်ဆောင်ပြီး နိဂုံးအဖြစ် အဝဘ္ဟෘထ (avabhṛtha) ရေချိုးဖြင့် ပြီးစီးစေသူ၊ ဒေါသကင်း၍ မတည်ငြိမ်မှုကင်း၊ သည်းခံတတ်၍ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးကို လိုလားသူ ဘြာဟ္မဏတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသူတို့အား ပေးသော ဒါနသည် မကုန်ခန်းနိုင်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် စားပွဲတန်းတစ်တန်းလုံးကို သန့်စင်စေသော “ပင်္ကတိ-ပာဝန” (paṅkti-pāvana) များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့အပြင်လည်း ကံကောင်းမြင့်မားသော “တန်းသန့်စင်သူ” ဘြာဟ္မဏများ အခြားတစ်စု ရှိသေးရာ၊ ထိုသို့ပင် သင့်လျော်သူများဟု သိမှတ်ရမည်။
भीष्म उवाच
In śrāddha, the worthiness of invitees matters: those who combine Vedic-ritual accomplishment with ethical virtues—non-anger, steadiness, forgiveness, self-restraint, sense-control, and universal benevolence—make the offering ‘akṣayya’ (inexhaustible in merit) and are called paṅkti-pāvanas, purifying the entire dining line.
Bhishma is instructing (as a dharma-teacher) on the proper conduct of śrāddha rites, specifically identifying the kinds of Brahmins who should be invited and explaining why gifts to them yield enduring spiritual results.