Shloka 87
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
द्विजवरो! सुवर्ण सम्पूर्ण पवित्र वस्तुओंमें अतिशय पवित्र है; उसे अग्नि और सोमरूप बताया गया है ।।
Vasiṣṭha uvāca: Dvijavara! suvarṇa-sampūrṇaṃ pavitra-vastūnāṃ madhye ’tiśayaṃ pavitram; tad agni-soma-rūpaṃ proktaṃ. Api cedam purā Rāma śrutaṃ me brahma-darśanam—pitāmahasya yad vṛttaṃ Brahmaṇaḥ paramātmanaḥ; tat te ’haṃ kathayiṣyāmi, śṛṇu.
ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်– «နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူရေ၊ ပြည့်စုံ၍ သန့်စင်သော ရွှေသည် သန့်ရှင်းသောအရာတို့အနက် အလွန်အမင်း သာသနာတော်မြတ်သော အရာဖြစ်၏။ ၎င်းကို အဂ္နိနှင့် သောမ၏ သဘောတရားရှိသည်ဟု ဖော်ပြကြသည်။ ထို့ပြင် ရာမ (ပရရှုရာမ) ရေ၊ အတိတ်ကာလ၌ ‘ဗြဟ္မဒർശန’ ဟု ခေါ်သော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်—အဘိုးအမ (ပိတామဟ) ဗြဟ္မာ၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်နှင့် ဆိုင်သော ရှေးဟောင်းဇာတ်ကြောင်းကို ငါကြားဖူး၏။ ယခု သင့်အား ငါပြန်လည် ပြောပြမည်၊ နားထောင်လော့»။
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse links material purity to ritual and metaphysical symbolism: pure gold is treated as supremely sacred and is said to embody Agni and Soma, indicating its suitability for sacrificial and dharmic use; it then pivots to a higher teaching—an account of ‘Brahma-darśana’—suggesting that external purity is ultimately oriented toward insight into the Supreme Self.
Vasiṣṭha addresses Rāma (Paraśurāma), first stating a traditional valuation of gold as a sacred substance with Agni–Soma character, and then introduces an ancient story he once heard about Pitāmaha Brahmā and the Supreme Self, announcing that he will now narrate it.