Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 117
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
त्रीणि पूर्वाण्यपत्यानि मम तानि न संशय: । इति जानीत खगमा मम यज्ञफलं हि तत्
trīṇi pūrvāṇy apatyāni mama tāni na saṁśayaḥ | iti jānīta khagamā mama yajñaphalaṁ hi tat ||
ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—«အရင်ဦးစွာ မွေးဖွားပေါ်ထွန်းလာသော သားသမီး သုံးဦးသည် ငါ၏သားများပင် ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။ ကောင်းကင်လှည့်လည်သော ဒေဝတော်တို့၊ ဤအချက်ကို သိမှတ်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ဤယဇ္ဉ၏ အကျိုးफलသည် အမှန်တကယ် ငါ့ထံသို့သာ သက်ဆိုင်သည်» ဟု။
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Ritual merit (yajñaphala) is not arbitrary; it follows rightful agency and dharmic entitlement. Vasiṣṭha emphasizes that the fruit of a sacrifice belongs to the legitimate performer/owner, reinforcing ethical order in religious acts.
Vasiṣṭha addresses sky-ranging beings and asserts with certainty that certain earlier-born offspring are his, concluding from this claim that the sacrificial reward properly belongs to him.