Shloka 60
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
शूलपाणेर्भगवतो रुद्रस्य च महात्मन: । गिरौ हिमवति श्रेष्ठे तदा भूगुकुलोद्वह
śūlapāṇer bhagavato rudrasya ca mahātmanaḥ | girau himavati śreṣṭhe tadā bhṛgukulodvaha ||
ဘိဿမက ပြောသည်– အို ဘೃဂုမျိုးရိုး၏ အမြတ်ဆုံးသော အမွေဆက်ခံသူ၊ ဤအကြောင်းသည် ထိုအခါက ဟိမာလယ တောင်တန်းအထွတ်အမြတ်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သုံးခွ (Śūla) ကို ကိုင်ဆောင်သော သခင်ရုဒ္ဒရ (Śūlapāṇi) မဟာသတ္တဝါတော်သည် နတ်မယ်နှင့် သန့်ရှင်းသော ပေါင်းစည်းမှု၏ အခမ်းအနားနှင့် ဆက်စပ်၍ ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds reverence for the Divine (Rudra/Śiva) through honorific epithets and places the discussion within a sacred setting; ethically, it models respectful address, remembrance of holy contexts, and the importance of lineage-honor (addressing Paraśurāma as the foremost of the Bhṛgus).
Bhīṣma begins recounting an event connected with Rudra/Śiva on the Himālaya, addressing Paraśurāma as ‘bhṛgukulodvaha’ and setting the time and place for the ensuing account.