Shloka 7
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
गौर्मे माता वृषभ: पिता मे दिवं शर्म जगती मे प्रतिष्ठा । प्रपद्यैवं शर्वरीमुष्य गोषु पुनर्वाणीमुत्सूजेद् गोप्रदाने
bhīṣma uvāca | gaur me mātā vṛṣabhaḥ pitā me divaṃ śarma jagatī me pratiṣṭhā | prapadyaivaṃ śarvarīm uṣya goṣu punar vāṇīm utsṛjed gopradāne ||
ဘိဿမက ပြောသည်။ “နွားသည် ငါ၏ မိခင်၊ နွားထီး (ဝೃષဘ) သည် ငါ၏ ဖခင် ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ငါ့အား ကောင်းကင်ဘုံနှင့် လောကီချမ်းသာကို ပေးစေကြပါစေ။ နွားသည် ငါ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်၏။” ဟု ဆိုပြီး နွားများအကြား၌ ခိုလှုံကာ မောနဖြင့် တစ်ညလုံး နွားတို့နှင့်အတူ နေထိုင်ရမည်။ နံနက် နွားလှူချိန်ရောက်မှ မောနကို ချိုးဖောက်၍ စကားပြောကာ go-dāna ကို လေးစားမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် စတင်ရမည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames reverence for cattle—especially the cow—as a dharmic foundation and links charity (go-dāna) with inner discipline: humility, refuge-seeking, and a vow of silence that is broken only at the sacred moment of giving.
Bhishma instructs a ritual procedure connected with go-dāna: the practitioner recites a declaration honoring cow and bull as parental supports, stays the night among cows observing silence, and then breaks silence in the morning specifically at the time of gifting the cow.