Shloka 22
गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
न जातु ब्राह्मणो वाच्यो यदवाच्यं शचीपते । मनसा गोधु न द्रुह्ेद् गोवृत्तिगोंडनुकल्पक:
na jātu brāhmaṇo vācyo yad avācyaṃ śacīpate | manasā goṣu na druhyed govṛttigo'nukalpakaḥ ||
ဘီရှ္မက မိန့်ကြားသည်– «အို သချီပတိ (သချီ၏ အရှင်)၊ ဗြာဟ္မဏကို မပြောသင့်သော စကားဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မပြောဆိုရ။ ထို့အပြင် နွားတို့အပေါ် မကောင်းသော စိတ်ကို စိတ်ထဲ၌ပင် မထားရ။ နွားကဲ့သို့ ရိုးရှင်း၍ အဟိံသာဖြင့် အသက်မွေးသူ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၊ နွားတို့အတွက် မြက်နှင့် အစာအဟာရကို စီစဉ်ပေးသူ၊ သစ္စာနှင့် ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သူ—သူရရှိမည့် အကျိုးကို နားထောင်လော့။ သူက နွားတစ်ကောင်တည်းကို ဒါနပြုလျှင်ပင် နွားတစ်ထောင် ဒါနပြုသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရ၏»။
पितामह उवाच
Educational Q&A
Guard speech and intention: never use improper or abusive words toward a brāhmaṇa, and never entertain hostility toward cows even mentally. A life of simplicity, truth, and active care for cows magnifies the merit of charity—so much that gifting even one cow is praised as equal to a thousand cow-gifts.
In Bhīṣma’s dharma-instruction (Anuśāsana Parva), he addresses Indra by epithet (Śacīpati) while explaining ethical restraints (speech and mental non-harm) and then extols the extraordinary spiritual fruit of cow-related charity, especially when performed by a truthful, dharma-minded brāhmaṇa who supports and provides for cows.