Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 12
Phala of Vrata, Niyama, Svādhyāya, Dama, Satya, Brahmacarya, and Service (व्रत-नियम-स्वाध्याय-दम-सत्य-ब्रह्मचर्य-शुश्रूषा-फलप्रश्नः)
स पर्यपृच्छत् त॑ पुत्र क्षीणं पर्यागतं पुन: । दिव्यैर्गन्धै: समादिग्ध॑ क्षीणस्वप्नमिवोत्थितम्
sa paryapṛcchat taṁ putra kṣīṇaṁ paryāgataṁ punaḥ | divyair gandhaiḥ samādigdhaṁ kṣīṇa-svapnam ivotthitam ||
ဘိဿမက ပြောသည်– ထို့နောက် သူသည် ပြန်လည်ရောက်လာသော ထိုသားကို မေးမြန်း하였다။ သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သကဲ့သို့ မြင်ရပြီး၊ ပျောက်ကွယ်သွားသော အိပ်မက်မှ နိုးထလာသူကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဒေဝဂန္ဓအနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။ ထိုအခါ ဥဒ္ဒာလကက သူ့ကို မေးမြန်းလေ၏—
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds disciplined inquiry (praśna) as a dharmic method: unusual spiritual signs—exhaustion after an experience and a divine fragrance—are not treated as mere marvels but as prompts for a teacher to question, discern, and guide the student toward understanding and right conduct.
A son returns again in a depleted state, seeming like someone awakened from a fading dream, while his body carries a divine scent. Observing these signs, Uddalaka questions him to learn what he underwent and what it signifies.