Shloka 10
Phala of Vrata, Niyama, Svādhyāya, Dama, Satya, Brahmacarya, and Service (व्रत-नियम-स्वाध्याय-दम-सत्य-ब्रह्मचर्य-शुश्रूषा-फलप्रश्नः)
तस्य दुःखपरीतस्य स्वं पुत्रमनुशोचत: । व्यतीतं तदहःशेषं सा चोग्रा तत्र शर्वरी
tasya duḥkhaparītasya svaṁ putram anuśocataḥ | vyatītaṁ tad-ahaḥśeṣaṁ sā cogrā tatra śarvarī ||
ဘိဿမက ပြောသည်– ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုက ဖိစီးလျက်၊ မိမိ၏သားကို ထပ်တလဲလဲ ငိုကြွေးသတိရနေသော မဟာရိရှီသည် ထိုနေ့၏ ကျန်သောအချိန်ကို ပူဆွေးခြင်းဖြင့် ကုန်လွန်စေ하였다။ ထိုနေရာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ညလည်း ရောက်လာ၍ ထပ်မံကာလွန်သွား하였다။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even profound wisdom can be shaken by personal loss; the verse highlights the ethical need to recognize grief without letting it eclipse dharma, remembering that time continues and one must regain steadiness.
A father, overwhelmed with sorrow for his son, spends the rest of the day lamenting; then a fearful night arrives and also passes, marking the continuation of time amid mourning.