Shloka 3
Karma-Phala Rahasya and the Ethics of Dāna (कर्मफल-रहस्यं दानधर्मश्च)
येन येन शरीरेण यद् यत् कर्म करोति यः । तेन तेन शरीरेण तत् तत् फलमुपाश्चुते,मनुष्य जिस-जिस (स्थूल या सूक्ष्म) शरीरसे जो-जो कर्म करता है उसी-उसी शरीरसे उस-उस कर्मका फल भोगता है
yena yena śarīreṇa yad yat karma karoti yaḥ | tena tena śarīreṇa tat tat phalam upāśnute ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်— လူတစ်ယောက်သည် မည်သည့်ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်မဆို—ထူထဲသော ကိုယ် (gross) ဖြစ်စေ၊ နူးညံ့သော ကိုယ် (subtle) ဖြစ်စေ—ထိုကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ပြုလုပ်သော ကံကို ထိုကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်ပင် အကျိုးफलကို ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် ကံ၏အကျိုးသည် မတော်တဆ မဟုတ်—ပြုသူထံသို့ ပြုခဲ့သည့် ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံအတိုင်း ပြန်လာပြီး၊ သီလနှင့် အကြောင်းအကျိုးတရား၊ ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ယူမှုကို အတည်ပြုသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches karma-phala: actions yield corresponding results, and the experiencer of those results is the same embodied agent who performed the actions—whether through a gross physical body or a subtler mode of embodiment.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs on dharma and ethical law. Here he states a general principle of moral causation: deeds done through a particular embodied condition bring their fruits to be experienced through that same condition.