Adhyāya 64: Dāna-prakāra—Suvarṇa, Pānīya-dāna, Ghṛta-dāna, and Upakaraṇa-dāna
Utility Gifts
तदर्थ जीवितं ते<स्तु मा तेभ्यो5प्रतिपालनम् । भारत! ब्राह्मणोंके पास जो वस्तु न हो
tadarthaṃ jīvitaṃ te 'stu mā tebhyo 'pratipālanam | bhārata! brāhmaṇoṃ ke pāsa jo vastu na ho, use unko denā aur jo ho usakī rakṣā karnā bhī tumhārā nitya kartavya hai | tumhārā jīvana unhīṃ kī sevā meṃ laga jānā cāhiye | unakī rakṣā se tumheṃ kabhī muṃha nahīṃ moṛnā cāhiye |
ဘိဿမက ပြောသည်– «သင်၏အသက်ကိုပင် ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဖြစ်စေပါစေ; သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရာတွင် မည်သည့်အခါမျှ မလျော့ပါနှင့်။ အို ဘာရတ၊ ဗြာဟ္မဏတို့တွင် မရှိသည့်အရာကို ပေးရခြင်းနှင့် ရှိပြီးသားကိုလည်း ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းပေးရခြင်းသည် သင်၏ နေ့စဉ်ကိစ္စတော်ဖြစ်သည်။ သင်၏အသက်သည် သူတို့ကို ဝန်ဆောင်ရာတွင် အပ်နှံရမည်၊ သူတို့၏ ကာကွယ်မှုမှ မည်သည့်အခါမျှ မလှည့်မရှောင်ရ»။
भीष्म उवाच
A ruler’s steady dharma includes active support of Brahmins: provide what they lack (dāna), protect what they have (rakṣā), and treat their welfare as a lifelong commitment rather than an occasional act.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on ethical governance and religious-social duties. Here he emphasizes unwavering responsibility toward Brahmins—service, provision, and protection—as part of righteous kingship.