Shloka 5
Nakṣatra-yoga-anusāreṇa Dāna-vidhiḥ
Gifts prescribed according to lunar mansions and yogas
ग्रियते याचमानो वै न जातु प्रियते ददत् । ददत् संजीवयत्येनमात्मानं च युधिष्ठिर,याचक मर जाता है, किंतु दाता कभी नहीं मरता। युधिष्ठिर! दाता इस याचकको और अपनेको भी जीवित रखता है
griyate yācamāno vai na jātu priyate dadat | dadat saṃjīvayaty enam ātmānaṃ ca yudhiṣṭhira ||
ဘိဿမက ပြောသည်—“တောင်းစားသူသည် တောင်းရင်းပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ နောက်ဆုံး ပျက်စီးသော်လည်း၊ ပေးကမ်းသူသည် အမှန်တကယ် မပျက်စီး။ အို ယုဓိဋ္ဌိရ! ပေးကမ်းခြင်းဖြင့် ပေးသူသည် တောင်းသူ၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးသကဲ့သို့ မိမိ၏အသက်ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းသည်။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that dāna (generosity) is life-sustaining: the act of giving supports the needy and also preserves the giver’s own well-being and lasting worth. Begging is depicted as depleting, while giving is portrayed as strengthening and enduring.
In Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma, especially the duties of a ruler and householder. Here he emphasizes the ethical superiority and sustaining power of giving over the vulnerability and depletion associated with continual begging.