Shloka 30
Bhūmi-dānasya Māhātmya
The Pre-eminence of Land-Gift
किन्नर, नाग, राक्षस, देवता, गन्धर्व, मनुष्य और ऋषियोंके समुदाय--ये सभी वृक्षोंका आश्रय लेते हैं ।।
Bhīṣma uvāca: kinnarā nāgā rākṣasā devatā gandharvā manuṣyā ṛṣīṇāṁ ca samūhāḥ—te sarve vṛkṣāṇām āśrayaṁ labhante. Puṣpitāḥ phalavantaś ca tṛpayantīha mānavān; vṛkṣadaṁ putravad vṛkṣās tārayanti paratra tu.
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– «ကိန္နရ၊ နာဂ၊ ရက္ခသ၊ နတ်တို့၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့၊ လူသားတို့နှင့် ရှိသီအစုအဝေးတို့—အားလုံးသည် သစ်ပင်တို့ကို ခိုလှုံကြ၏။ ဤလောက၌ ပန်းပွင့်သီးနှံပြည့်စုံသော သစ်ပင်တို့သည် လူတို့ကို ကျေနပ်စေ၍ ထောက်ပံ့ပြုစုကြ၏။ သစ်ပင်ကို စိုက်ပျိုးလှူဒါန်းသူအတွက်မူ ထိုသစ်ပင်တို့သည် သားကဲ့သို့ နောက်လောက၌ ကယ်တင်သူ ဖြစ်လာကြ၏»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Trees are universal benefactors: they shelter all beings and nourish humans with flowers and fruits. Therefore, donating or planting trees is a high form of dāna that yields lasting merit, even becoming a source of ‘deliverance’ in the afterlife, metaphorically like sons who support and save a person.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and meritorious acts. Here he praises trees as shared refuge for many classes of beings and extols vṛkṣa-dāna (tree-giving/planting) as an ethically powerful deed with benefits in this life and the next.