Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 33
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
नैवेशिकं सर्वगुणोपपन्नं ददाति वै यस्तु नरो द्विजाय । स्वाध्यायचारित्र्यगुणान्विताय तस्यापि लोका: कुरुषूत्तरेषु
naiveśikaṁ sarvaguṇopapannaṁ dadāti vai yastu naro dvijāya | svādhyāyacāritryaguṇānvitāya tasyāpi lokāḥ kuruṣūttareṣu ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ကြားသည်– အင်္ဂါရပ်ကောင်းစုံလင်၍ ပြည့်စုံစွာ စီမံထားသော နေအိမ်တစ်လုံးကို၊ သာသနာစာပေကို ကိုယ်တိုင်လေ့လာသင်ယူခြင်း (svādhyāya) နှင့် သမာဓိကောင်းမွန်သော အကျင့်စာရိတ္တတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသည့် နှစ်ကြိမ်မွေး (dvija) ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ပေးလှူသူသည် ကုရုတို့၏ မြောက်ဘက်ဒေသများ၌ လောကများကို ရရှိသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Supporting a worthy, learned, and morally disciplined Brahmin by providing a well-furnished residence is praised as a high form of dāna; it yields great spiritual merit and an exalted posthumous destination.
Vaiśampāyana is describing the fruits of specific charitable acts. Here he states the reward for gifting a proper dwelling to a dvija who is characterized by svādhyāya (sacred learning) and good conduct.