Shloka 28
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
प्रयच्छते य: कपिलां सवत्सां कांस्योपदोहां कनकाग्रशृंगीम् । तैस्तैर्गुणै: कामदुहास्य भूत्वा नरं प्रदातारमुपैति सा गौ:
prayacchate yaḥ kapilāṃ savatsāṃ kāṃsyopadohāṃ kanakāgraśṛṅgīm | taistair guṇaiḥ kāmaduhāsyabhūtvā naraṃ pradātāramupaiti sā gauḥ ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ဆိုသည်– ချိုထိပ်ကို ရွှေဖြင့်အုပ်ထားပြီး၊ နွားကလေးနှင့်အတူ၊ ကြေးခေါင်းလောင်းသတ္တုဖြင့် 만든 နို့ညှစ်အိုးပါသည့် အညိုရောင်နွားကို လှူဒါန်းသူထံသို့ ထိုနွားသည် ထိုကောင်းမြတ်သော အင်္ဂါရပ်များနှင့်တကွ ကာမဓေနုကဲ့သို့ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသူအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်လာ၍ လှူဒါန်းခြင်း၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dāna-dharma: a gift offered with completeness and auspicious attributes (cow with calf, proper vessel, honored adornment) yields corresponding merit, returning to the donor as sustained welfare—symbolized by the cow becoming a kāmaduhā (wish-fulfiller).
Vaiśampāyana describes the fruit of donating a specially qualified cow. The act of giving is portrayed as generating a tangible, beneficent result: the donated cow ‘comes’ to the giver in effect, as a source of desired benefits, i.e., the karmic and ethical reward of the charity.