Shloka 46
दैव–पुरुषकार-प्रश्नः
Daiva–Puruṣakāra Inquiry: Fate and Human Effort
व्ययगुणमपि साधु कर्मणा संश्रयन्ते भवति मनुजलोकाद् देवलोको विशिष्ट: । बहुतरसुसमृद्ध्या मानुषाणां गृहाणि पितृवनभवनाभं दृश्यते चामराणाम्
vyayaguṇam api sādhu karmaṇā saṃśrayante bhavati manujalokād devaloko viśiṣṭaḥ | bahutarasusamṛddhyā mānuṣāṇāṃ gṛhāṇi pitṛvanabhavanābhaṃ dṛśyate cāmarāṇām ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်– «လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် ဆင်းရဲသွားသော သုတေသနကောင်းသူတစ်ဦးထံသို့ပင် သူ၏ သဒ္ဓမ္မကမ္မကြောင့် နတ်တို့ လာရောက်ကပ်လှမ်းကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏အိမ်သည် လူ့လောကထက် မြင့်မြတ်သော နတ်လောကကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် လှူဒါန်းခြင်းမရှိသောနေရာ၌ အိမ်သည် ဥစ္စာအလွန်ကြွယ်ဝနေသော်လည်း နတ်တို့၏မျက်စိတွင် သင်္ချိုင်းမြေကဲ့သို့သာ ထင်ရသည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Giving (dāna) sanctifies a person and a household: even if charity leads to material loss, the merit of righteous action draws divine regard, making the home 'heaven-like'; wealth without generosity is spiritually barren, likened to a cremation-ground.
In Bhishma’s instruction on dharma (Anushasana Parva), he contrasts two households: one of a virtuous giver who may have become poor yet is honored by the gods, and another rich household lacking charity that appears inauspicious and empty of merit.