Shloka 2
Adhyāya 59: On Giving to the Asker and Supporting the Non-asking (याचक-अयाचक-दाने धर्मः)
भृगूणां क्षत्रिया याज्या नित्यमेतज्जनाधिप । ते च भेदं गमिष्यन्ति दैवयुक्तेन हेतुना
bhṛgūṇāṁ kṣatriyā yājyā nityam etaj janādhipa | te ca bhedaṁ gamiṣyanti daivayuktena hetunā ||
အို လူတို့၏အရှင်၊ က္ṣတ္ရိယတို့အတွက် ဘ္ဟೃဂု (Bhṛgu) မျိုးရိုးပုရောဟိတ်တို့က ယဇ္ဈပွဲများကို အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်ပေးရသည်—ဤသည်မှာ တည်မြဲသော စည်းကမ်းဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ကံကြမ္မာနှင့်ချိတ်ဆက်သော အကြောင်းတရားကြောင့် သူတို့အကြားတွင်လည်း ပျက်ကွက်ကွဲပြားမှု တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာမည်။
व्यववन उवाच
Educational Q&A
The verse affirms a normative dharmic arrangement—Kṣatriyas are proper recipients of priestly service from the Bhṛgu Brahmins—while also warning that even established social-religious bonds can fracture when propelled by causes intertwined with destiny (daiva) and human action.
The speaker addresses a king (janādhipa) and states a customary rule about ritual relations between the Bhṛgus and Kṣatriyas, then foreshadows an impending split between them, attributing it to a destiny-linked cause.