Shloka 37
तमन्वगच्छतां तौ च क्षुधितौ श्रमकर्शितौ । भार्यापती मुनिश्रेष्ठस्तावेती नावलोकयत्
tam anvagacchatāṃ tau ca kṣudhitau śramakarśitau | bhāryāpatī muniśreṣṭhas tāv etī nāvalokayat ||
ဘုရင်နှင့် မိဖုရားတို့သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် နာကျင်၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ အားယုတ်နေသော်လည်း ရိရှီ၏နောက်ကို နီးနီးကပ်ကပ် လိုက်သွားကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုမုနိအထွတ်အမြတ်သည် ထိုဇနီးမောင်နှံကို မျက်စိတောင် မော့ကြည့်ခြင်းမရှိ။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores ascetic detachment and the testing of seekers: a great sage may remain outwardly indifferent, compelling those who approach him to cultivate humility, patience, and endurance rather than expecting immediate acknowledgment or comfort.
A husband and wife—identified in context as a royal couple—follow behind a foremost sage despite hunger and exhaustion. The sage, however, does not even look back at them, indicating his strict austerity and emotional restraint.