Shloka 35
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
तस्मादा ग्रहणात् पाणेर्याचयन्ति परस्परम् । कन्यावर: पुरा दत्तो मरुद्धिरिति न: श्रुतम्
tasmād āgrahaṇāt pāṇer yācayanti parasparam | kanyāvaraḥ purā datto marudbhir iti naḥ śrutam ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– ထို့ကြောင့် သတို့သမီး၏ လက်ကို ကိုင်ယူသည့် အခမ်းအနား (pāṇigrahaṇa) မပြီးဆုံးမီအထိ ယောက်ျားနှင့် မိန်းကလေးတို့သည် အချင်းချင်းကို ရှာဖွေတောင်းဆိုနိုင်သည်—တစ်ဦးချင်းစီက တစ်ဦးချင်းစီထံ တောင်းခံနိုင်သည်။ ရှေးကာလတွင် မာရုတ်တို့က ဤ ‘ရွေးချယ်ခွင့်’ ကို ခွင့်ပြုထားသော အခွင့်အရေးအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်။ ထို့ကြောင့် လက်ကိုင်ယူခြင်း မပြုလုပ်မီအထိ အနာဂတ် သတို့သားနှင့် သတို့သမီးတို့အကြား အပြန်အလှန် တောင်းဆိုခြင်းသည် ခွင့်ပြုသည်။
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Until the pāṇigrahaṇa rite is performed, the prospective bride and groom are not yet ritually bound; therefore, mutual seeking/asking is allowed. The passage grounds this permissibility in traditional authority attributed to the Maruts.
Bhīṣma is explaining norms of marriage-dharma: he clarifies when a match becomes binding and cites an old tradition—said to be granted by the Maruts—to justify that prior to the hand-taking ceremony, the parties may still request or choose one another.