Shloka 10
Strī-satkāra (On honoring women) — Mahābhārata 13.46
अहोरात्रं विजानाति ऋतवश्चापि नित्यश: । पुरुषे पापकं कर्म शुभं वा शुभकर्मिण:,पापीमें जो पापकर्म है और शुभकर्मी मनुष्यमें जो शुभकर्म है, उन सबको दिन, रात और ऋतुएँ सदा जानती रहती हैं
ahorātraṃ vijānāti ṛtavaś cāpi nityaśaḥ | puruṣe pāpakaṃ karma śubhaṃ vā śubhakarmiṇaḥ ||
နေ့နှင့်ည၊ ရာသီများပါ အစဉ်မပြတ် သက်သေခံနေကြသည်။ အပြစ်ရှိသူထဲက အပြစ်ကိစ္စများကိုလည်း သိကြပြီး၊ ကောင်းမှုကို ကျင့်သူထဲက ကောင်းမှုများကိုလည်း သိကြသည်။ လောက၏ လှုပ်ရှားသံစဉ်များကပင်—မကောင်းသော်လည်းကောင်း၊ ကောင်းသော်လည်းကောင်း—မည်သည့်လုပ်ရပ်မျှ ကာရမ၏ စည်းကမ်းအောက်တွင် မမှတ်မိဘဲ မကျော်လွှားနိုင်ကြောင်းကို တိတ်တဆိတ် သက်သေပြနေသည်။
विपुल उवाच
Educational Q&A
Time itself—day, night, and the seasons—stands as an ever-present witness to human conduct; both wrongdoing and virtuous action are known and thus carry moral consequence.
Vipula is speaking in a didactic context, emphasizing ethical vigilance by stating that the cycles of time continually observe and ‘know’ the good and bad deeds performed by people.