Shloka 15
Vipulopākhyāna—Ruci-rakṣā and Śakra’s Māyā (विपुलोपाख्यानम्—रुचिरक्षणं शक्रमाया च)
यथा श्वा भषितुं चैव हन्तुं चैवावसज्जते । एवं सम्भाषणार्थाय सर्वशास्त्रवधाय च
yathā śvā bhaṣituṃ caiva hantuṃ caivāvasajjate | evaṃ sambhāṣaṇārthāya sarvaśāstravadhāya ca ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «ခွေးတစ်ကောင်သည် ဟောင်ရန်နှင့် ကိုက်ရန်အတွက် နီးကပ်လာသကဲ့သို့၊ ထိုသူလည်း အငြင်းပွားရန်သာ ရည်ရွယ်ကာ သာသနာကျမ်း (śāstra) အားလုံးကို ချေဖျက်ပယ်ချရန် လှည့်လည်သွားလာတတ်၏။ ထိုသို့သောသူသည် လှူဒါန်းခြင်းကို ခံယူရန် မသင့်သူဖြစ်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity should be given with discernment: one who approaches others only to quarrel and to undermine sacred learning is ethically unfit as a recipient, because the gift would support harmful conduct rather than dharma.
In Bhīṣma’s instruction on dharma (especially norms around giving), he illustrates—through the simile of a dog that comes near to bark and bite—the character of a contentious person who seeks debate merely to attack and refute śāstra, and he marks such a person as not deserving of dāna.