Shloka 46
Viśvāmitra-janma: Ṛcīka–Satyavatī–Gādhi and the Charu Exchange (विश्वामित्र-जन्म: ऋचीक–सत्यवती–गाधि वृत्तान्तः)
एवमस्त्विति होवाच स्वां भार्या सुमहातपा: । ततः सा जनयामास जगदरग्निं सुतं शुभम्
evam astv iti hovāca svāṃ bhāryā sumahātapāḥ | tataḥ sā janayāmāsa jagadagniṃ sutaṃ śubham ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– “ဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု မဟာတပသီသည် မိမိ၏ ဇနီးအား ပြန်လည်ဆို하였다။ ထို့နောက် သူမသည် ဂုဏ်သီလပြည့်ဝသော သားတော် ‘ဇမဒဂ္နိ’ (Jamadagni) ကို မွေးဖွား하였다။ ဤဖြစ်ရပ်သည် တပသီရိရှီတို့၏ မျိုးဆက်ကို ဆက်လက်တည်တံ့စေပြီး၊ ဓမ္မနှင့်ညီသော အိမ်ထောင်ရေး၏ စည်းကမ်းတကျ သီလတရားကို ထင်ဟပ်စေသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic household life guided by tapas: consent, duty, and disciplined conduct within marriage culminate in the birth of a virtuous offspring, suggesting that ethical restraint and austerity support the continuity of righteous lineages.
A great ascetic agrees to his wife’s request (“So be it”), and subsequently she gives birth to a son named Jamadagni, described as auspicious/virtuous.