Shloka 27
पात्रलक्षण-परिक्षा (Pātra-Lakṣaṇa Parīkṣā) — Criteria for a Worthy Recipient
पश्य चन्द्रे कृतं लक्ष्म समुद्रो लवणोदकः: । तथा भगसहस््रेण महेन्द्र: परिचिल्वित:
paśya candre kṛtaṃ lakṣma samudro lavaṇodakaḥ | tathā bhagasahasreṇa mahendraḥ paricilvitaḥ ||
ဝါယုက မိန့်တော်မူသည်– «ကြည့်လော့—ဗြာဟ္မဏတို့၏ အာနုဘော်ကြောင့် လပေါ်၌ အမဲစက်တစ်စက် ထင်စေခဲ့သည်။ သမုဒ္ဒရာရေကို ဆားငန်စေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြာ) ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ‘ဘဂ’ အမှတ်အသား တစ်ထောင် ထင်စေခဲ့သည်။ နောက်တဖန် ထိုအာနုဘော်တူညီသဖြင့် အမှတ်အသားတို့သည် ‘မျက်စိ’ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရာ၊ ထို့ကြောင့် ရာစတုကရတု အိန္ဒြာသည် ‘သဟသ္ရာက္ခ’ (မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ) ဟူ၍ ထင်ရှားလာသည်»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical potency attributed to Brāhmaṇical tapas and speech: it can impose consequences on even cosmic entities, and it also has the capacity to transmute misfortune into a new, meaningful form—suggesting responsibility in the use of spiritual power and the possibility of redemptive transformation.
Vāyu points to well-known mythic outcomes credited to Brāhmaṇas’ influence: a blemish on the Moon, the ocean becoming salt-water, and Indra being marked with a thousand ‘bhaga’ signs that later become ‘eyes’, explaining Indra’s epithet ‘Sahasrākṣa’ (thousand-eyed).