Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 266
Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
मही प्रचलिता चासीत् तस्य सत्येन कर्मणा । सारा शुभ्र आकाश सब ओससे मेघोंद्वारा आच्छादित हो गया। उनके सत्यकर्मके प्रभावसे पृथ्वी काँपने लगी
mahī pracalitā cāsīt tasya satyena karmaṇā |
သူ၏ သစ္စာပြည့်ဝသော အကျင့်ကောင်းကံကောင်း၏ အာနုဘော်ကြောင့် မြေကြီးတိုင်တိုင်ပင် တုန်လှုပ်၍ လှုပ်ရှားလာ하였다။ ဤဇာတ်ကြောင်းသည် ဓမ္မ၏ အဓိကသဘောတရားတစ်ရပ်ကို ထင်ရှားစေသည်—သစ္စာ (satya) သည် တည်ကြည်သော လုပ်ရပ်အဖြစ် ကိုယ်တိုင်ကျင့်သုံးသောအခါ ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သတ္တိသာမက ကမ္ဘာ၏ စည်းကမ်းအစီအစဉ်ကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်သော အင်အားဖြစ်သည်။
श्येन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights satya as an active, world-sustaining force: truthfulness expressed through consistent conduct (satya-karma) generates moral potency that can influence even the natural/cosmic order.
Śyena states that because of someone's truthful actions, the earth began to move/tremble—an image used to convey the extraordinary efficacy of truth as a dharmic power.