Shloka 16
Vītahavya’s Attainment of Brāhmaṇya (Vītahavya–Vipratva) | वीतहव्यस्य ब्राह्मण्यप्राप्तिः
मतज़ सम्प्रधार्यवं यदहं त्वामचूचुदम् । वृणीष्व कामम-्यं त्वं ब्राह्मुण्यं हि सुदुर्लभम्
Mataṅga, sampradhāryaivaṃ yad ahaṃ tvām acūcudam | vṛṇīṣva kāmam anyaṃ tvaṃ brāhmaṇyaṃ hi sudurlabham ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «အို မတင်္ဂ၊ ဤသို့ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ငါသည် သင့်အား ‘သင်လိုချင်သော အခြားသော ဆုတောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်လော့၊ အကြောင်းမူကား စစ်မှန်သော ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၍ ရယူရန် အလွန်ခက်ခဲသည်’ ဟု ငါပြောခဲ့၏»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse stresses that certain ethical-spiritual statuses (here, ‘brāhmaṇya’) are not mere gifts to be claimed at will; they are portrayed as rare and difficult, implying they depend on deep qualification—conduct, discipline, and merit—rather than simple desire.
Bhīṣma recounts advising Mataṅga to ask for a different boon, because attaining Brahminhood is described as extremely difficult. The moment frames a counsel about choosing attainable aims and recognizing the demanding nature of true spiritual-ethical identity.