Shloka 4
Indra–Mataṅga Saṃvāda: On the rarity and responsibilities of Brāhmaṇya (इन्द्र-मतङ्ग संवादः)
तपसा वा सुमहता कर्मणा वा श्रुतेन वा । ब्राह्म॒ण्यमथ चेदिच्छेत् तन्मे ब्रूहि पितामह
Yudhiṣṭhira uvāca:
Tapasā vā sumahatā karmaṇā vā śrutena vā |
Brāhmaṇyam atha ced icchet tan me brūhi pitāmaha ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်။ «အို အဘိုးတော်ကြီး၊ တစ်ဦးဦးက စစ်မှန်သော ဘရာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းကို ရလိုလျှင်—ကြီးမားသော တပဿာဖြင့်လား၊ မြတ်သော ကုသိုလ်ကံအလုပ်ဖြင့်လား၊ သို့မဟုတ် သင်ယူမှုနှင့် သာသနာတော်စာပေ(ဝေဒ) ကို ဆွာဓျာယ ပြုခြင်းဖြင့်လား—မည်သို့သောနည်းဖြင့် ရနိုင်သည်ကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ»။
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames Brahminhood as something to be attained through qualifying means—ascetic discipline, righteous conduct, and sacred learning—inviting a discussion that emphasizes ethical-spiritual merit rather than mere social label.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Yudhiṣṭhira questions Bhīṣma (the grandsire and authority on dharma) about the true means by which one becomes a brāhmaṇa, setting up Bhīṣma’s forthcoming explanation.